Μ.Σ. Γαρεφείου "Κώστας Γαρέφης"... βρείτε μας στο facebook

 Ο Μ.Σ. Γαρεφείου "Κώστας Γαρέφης" σας καλεί να γνωρίσετε τις δραστηριότητες του και την προσπάθεια προώθησης και ανάδειξης της πολιτιστικής μας παράδοσης μέσα από τις διευθύνσεις μας στο facebοok:  

                   Μ.Σ. Γαρεφείου Κώστας Γαρέφης (σελίδα)    

https://www.facebook.com/pages/%CE%9C%CE%A3-%CE%93%CE%B1%CF%81%CE%B5%CF%86%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%9A%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82-%CE%93%CE%B1%CF%81%CE%AD%CF%86%CE%B7%CF%82/300046246761638?ref=ts&fref=ts

         

       Μ.Σ. Γαρεφείου Κώστας Γαρέφης (Ενεργό επίσημο προφίλ)

                 https://www.facebook.com/profile.php?id=100004733915760&ref=ts&fref=ts

                 

                    

                    Μ.Σ. Γαρεφείου Κώστας Γαρέφης (ομάδα)

                        https://www.facebook.com/groups/120149611475164/?ref=ts&fref=ts

Μουσική βραδιά του Μ.Σ. Γαρεφείου "Κώστας Γαρέφης"

Μια πολύ όμορφη μουσική βραδιά που διοργάνωσε ο Μ.Σ. Γαρεφείου "Κώστας Γαρέφης" με την Σταυρούλα Πουσίνη και τον Νίκο Αμπάρη απο τα Λυμένα Κορδόνια στο Άνω Γαρέφι, στο Κέντρο Νεότητας. Ήταν μια βραδιά με πολύ κέφι και πολύ όμορφες ερμηνείες
 από τους δυο καλλιτέχνες. Τα παιδιά του Μ.Σ "κώστας Γαρέφης" με το μεράκι και αγάπη τους έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό για να διοργανώσουν αυτή την εξαίσια μουσική βραδιά. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά του μορφωτικού που είναι μια παρέα και λειτουργούν σαν μια ομάδα και με ότι καταπιάνονται στέφεται με απόλυτη επιτυχία

Οι 200.000 Έλληνες των Σκοπίων

Κατά την απογραφή του 1990 στα Σκόπια, 200.000 άνθρωποι αυτοπροσδιορίστηκαν ως Έλληνες. Τα στοιχεία είναι εντυπωσιακά. Το τραγικό της υπόθεσης είναι πως το Ελληνικό κράτος έχει αφήσει στην μοίρα τους όλους αυτούς τους Έλληνες, στο έλεος της Σκοπιανικής και Βουλγαρικής προπαγάνδας που με δόλιους τρόπους προσπαθούν να τους αφομοιώσουν. Οι άνθρωποι αυτοί δεκαετίες ολόκληρες παλεύουν μόνοι τους να διατηρήσουν την ελληνική τους καταγωγή και την Ελληνική εθνική τους ταυτότητα, αβοήθητοι από τις Ελληνικές κυβερνήσεις. Ο αγώνας τους για την διατήρηση της Ελληνικότητας τους είναι πρωτοφανής, φτάνουν έως τα δικαστήρια για να επανακτήσουν τα Ελληνικά ονόματα τους τα οποία δια της βίας είχε μετατρέψει σε Σλαβικά ο πανούργος Τίτο στα πλαίσια της απεχθούς προσπαθείας του για την δημιουργία ψευδομακεδονικής εθνότητας και κατ΄επέκταση ψευδομακεδονικού κράτους. Την ώρα μάλιστα που στην Ελλάδα οι πράκτορες των Σκοπίων αλωνίζουν στην Μακεδονία ανενόχλητοι και οργανώνουν κάθε Σ/Κ "Μακεδονικά γλέντια" με ορχήστρες από τα Σκόπια και τραγούδια με αντεθνικούς και αλυτρωτικούς στίχους, στην γείτονα "δημοκρατική" χώρα δεν επιτρέπεται στους Έλληνες ούτε η δημιουργία συλλόγων. Το ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό και απαιτεί άμεσες ενέργειες, όχι από το "κράτος του παραλόγου" αλλά από εμάς τους ίδιους. Πρέπει να βρούμε τρόπους να προσεγγίσουμε τους συμπατριώτες μας με κάθε μέσο, να δημιουργήσουμε διαύλους επικοινωνίας και να τους παρέχουμε άτι είναι αναγκαίο για να κρατήσουν ζεστή την Ελληνική φλόγα που καίει μέσα τους.

                                                  

                                 

                                        

                                         

Πρόικος Σταύρος: Ιστορικός - Εθνολόγος.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΚΙΔΗΣ - ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΑΙΑ ΩΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς να κατεβάσει την Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει την σβάστικα.
Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες. Από την ελιά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρίζουν στο ακραίο σημείο του βράχου τής Ακρόπολης που δεσπόζει της πόλης, την γαλανόλευκη σημαία που θ' αντικατασταθεί από τον αγκυλωτό σταυρό.
Η Εθνική Σημαία με τον μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα
που στέκει αγέρωχος και όμορφος, όπως πάντα.
Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου, ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον Εύζωνο που φρουρούσε την σημαία να την κατεβάσει και να την παραδώσει.

Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος ... απλά αρνήθηκε !
Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον οδήγησαν στην μεγάλη απόφαση :
"ΟΧΙ" ! Αυτό μονάχα πρόφερε και τίποτε άλλο. Μια απλή λέξη, με πόση όμως τεράστια σημασία και αξία. Η Ελληνική μεγαλοσύνη σε όλη την απλή μεγαλοπρέπειά της κλεισμένη μέσα σε δύο συλλαβές !
Ξέρουν απ' αυτά οι Έλληνες ...

Ο λοχαγός Γιάκομπι διέταξε έναν Γερμανό στρατιώτη να το πράξει. Ο στρατιώτης την κατέβασε κι αφού με την βοήθεια ενός συναδέλφου του την δίπλωσε πολύ προσεκτικά, την παρέδωσε στα χέρια του Έλληνα φρουρού. Ο εύζωνας κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα με κατεβασμένο κεφάλι το διπλωμένο γαλανόλευκο πανί πάνω στα χέρια του. Ύστερα τυλίχτηκε με τη σημαία, έτρεξε ως την άκρη του Ιερού Βράχου και μπρος στα μάτια των εμβρόντητων Γερμανών ρίχτηκε μ' ένα σάλτο στον γκρεμό, βάφοντας το εθνικό μας σύμβολο με το τίμιο αίμα του.

Οι Γερμανοί σκύβουν πάνω από το κενό : 60 μέτρα πιο κάτω, κείτεται ο Εύζωνας, νεκρός πάνω στον βράχο, σκεπασμένος με το σάβανο που διάλεξε. Οι δύο Γερμανοί αξιωματικοί, πού είναι επί κεφαλής των εμπροσθοφυλακών, ο αρχηγός ιππικού Γιάκομπι και ο λοχαγός Έλσνιτς τής 6ης ορεινής μεραρχίας, χρησιμοποιούν τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών για να στείλουν μήνυμα στον Χίτλερ :
«Μάϊν Φύρερ, στις 27 Απριλίου, στις 8 και 10, εισήλθαμε εις τας Αθήνας, επί κεφαλής των πρώτων γερμανικών τμημάτων στρατού, και στις 8 και 45, υψώσαμε την σημαία τού Ράϊχ πάνω στην Ακρόπολη και στο Δημαρχείο. Χάϊλ, μάϊν Φύρερ».
Η γερμανική στρατιωτική διοίκηση Αθηνών υποχρέωσε την προδοτική κυβέρνηση Τσολάκογλου να δημοσιεύσει στον Τύπο ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία ο φρουρός της σημαίας μας, υπέστη έμφραγμα από την συγκίνηση όταν του ζητήθηκε να την παραδώσει. Όμως οι στρατιώτες κι οι επικεφαλής του γερμανικού αποσπάσματος είχαν συγκλονιστεί απ' αυτό που είδαν και δεν κράτησαν το στόμα τους κλειστό.

Στις 9 Ιουνίου η είδηση δημοσιεύθηκε στην DAILY MAIL με τίτλο: "A Greek carries his flag to the death" (Ένας Έλληνας φέρει την σημαία του έως τον θάνατο). Η θυσία του Έλληνα στρατιώτη έγινε αιτία να εκδοθεί διαταγή από τον Γερμανό φρούραρχο να υψώνεται και η ελληνική σημαία δίπλα στη γερμανική.

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, εκεί στα Αναφιώτικα κάτω από τον Ιερό Βράχο, ζούσαν ακόμα αυτόπτες μάρτυρες, που είδαν το παλικάρι να γκρεμοτσακίζεται μπροστά στα μάτια τους τυλιγμένο με την Γαλανόλευκη. Και κάθε χρόνο, στο μνημόσυνό του στις
27 Απριλίου, άφηναν τα δάκρυά τους να κυλήσουν στη μνήμη του. Ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να καταγράψει την μαρτυρία τους.

Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα τού ευζώνου (κατά μια άποψη ήταν 17 χρονος νέος της Εθνικής Οργανώσεως Νέων, αλλά τι σημασία έχει αυτό ;). Κωνσταντίνος Κουκίδης είναι τ' όνομα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ και στολή του η Σημαία μας.
Μας τον έχουν κρύψει, μας τον έχουν κλέψει.

Κλείστε κι αυτόν τον εθνομάρτυρα στην ψυχή σας κοντά στους άλλους. Απαιτείστε να γραφτεί τ' όνομά του στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας. Ψιθυρίστε το, έστω και βουβά, μέσα σας, κάθε φορά που αντικρίζετε την σημαία μας. Πείτε στα παιδιά σας ότι αυτή η σημαία, έχει βυζάξει ποταμούς ελληνικού αίματος, για να μπορεί αγέρωχη να κυματίζει την τιμή και την αξιοπρέπειά μας.

Το αφιερώνουμε στους Ευρωπαίους.

Και κάτι άλλο:
Το να προσπαθεί κάποιος να εξαλείψει μιαν Ιδέα είναι σαν να προσπαθεί να. συνθλίψει τον αέρα με μια μυγοσκοτώστρα.

Κι ΕΜΕΙΣ οι ΕΛΛΗΝΕΣ είμαστε πλήρεις ΙΔΕΩΝ.

Αγγελής Γάτσος (1771-1839)

Ο Άγγελος ή Αγγελής Γάτσος (1771-1839) ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής επανάστασης του 1821. Γεννήθηκε στους Σαρακηνούς Αλμωπίας του νομού Πέλλας. Περιγράφεται ως ψηλός, ξανθός και δασύτριχος. Ήταν αγράμματος και θεοσεβής, παρόλ' αυτά, ήταν ατρόμητος στις μάχες και ιδιαίτερα ρωμαλέος.


 Ο Αγγελής Γάτσος έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της επανάστασης, πολεμώντας στη Μακεδονία, στη Στερεά Ελλάδα και στην Πελοπόννησο. Σε νεαρή ηλικία έφυγε από τους Σαρακηνούς και εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Νάουσας, προς αναζήτηση εργασίας. Σε ηλικία 20 ετών, κατατάσσεται στο κλέφτικο σώμα του Αναστάσιου Καρατάσου που δρούσε στο Βέρμιο. Οι Οθωμανοί τον επικηρύσσουν και αιχμαλωτίζουν τη γυναίκα του, που καταλήγει να πωλείται ως σκλάβα στη Θεσσαλονίκη.Ο Αγγελής Γάτσος έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της επανάστασης, πολεμώντας στη Μακεδονία, στη Στερεά Ελλάδα και στην Πελοπόννησο. Σε νεαρή ηλικία έφυγε από τους Σαρακηνούς και εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Νάουσας, προς αναζήτηση εργασίας. Σε ηλικία 20 ετών, κατατάσσεται στο κλέφτικο σώμα του Αναστάσιου Καρατάσου που δρούσε στο Βέρμιο. ΟιΟθωμανοί τον επικηρύσσουν και αιχμαλωτίζουν τη γυναίκα του, που καταλήγει να πωλείται ως σκλάβα στη Θεσσαλονίκη.

Το 1822, συμμετείχε στα γεγονότα της Νάουσας με τους Αναστάσιο Καρατάσο, και το Γεώργιο Συρόπουλο. Προσπάθησε να καταλάβει τη Βέροια, επικεφαλής αποσπάσματος, με υπαρχηγούς τους Δημήτριο Σιουγκάρα καιΛάζαρο Ραμαντάνη αλλά μετά την ισχυρή στρατιωτική επέμβαση των Οθωμανών, οι επιχειρήσεις απέτυχαν πλήρως, με αποκορύφωμα την καταστροφή της Νάουσας. Κατά την είσοδο του Οθωμανικού στρατού στη Νάουσα, αιχμαλωτίστηκε ο γιος του, Νικόλαος. Μετά την αποτυχία, ο Γάτσος ακολούθησε, ως υπαρχηγός, το σώμα του Καρατάσου στην περιοχή Ασπροποτάμου της Θεσσαλίας, μαζί με τους Κωνσταντίνο Δουμπιώτη, Γ. Συρόπουλο, Τόλιο Λάζο και Κότα. Τον ακολούθησε επίσης, και ο υιοθετημένος (συγγενής του) Μήτσος.

Ανδριάντας του Αγγελή Γάτσου
στην Αριδαία, Πέλλας

Στις μάχες που διεξήχθησαν, σκοτώθηκε ο αδερφός του Πέτρος, στην Πλάκα Πραμάντων, την 30η Ιουλίου του 1822. Ως υπαρχηγός του Καρατάσου πολέμησε στη μάχη του Πέτα ένα μήνα μετά (τον Αύγουστο του 1822) και κατόπιν, επικεφαλής 100 Μακεδόνων, πολέμησε στη μάχη των Δερβενακίων υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Ο υπασπιστής του Θ. Κολοκοτρώνη, Φ. Χρυσανθακόπουλος ανέφερε μετά τη μάχη "Ο περίφημος καπετάνιος Γάτσος, ων εις τα όπλα εκ γενετής και σύ­ντροφος αχώριστος του Ολύμπου και οι στρατιώτες του Μακεδόνες επολέμησαν εις τα Βασιλικά και τα Δερβενάκια γεwαίως και οι Πελοποννήσιοι ευχαριστήθηκαν πολύ, διότι είδον άνδρας έχοντας ζήλον και εθνισμόν μέγαν".

Το 1823 συμμετέχει στις επιχειρήσεις της Σκιάθου και του Ευρίπου με τους Αν. Καρατάσο και Διαμαντή Νικολάου. Το ίδιο έτος πολέμησε στην Πελοπόννησομε τους Αν. Καρατάσο, Χατζηχρήστο και Κοντογιάννη, προτάσσωντας άμυνα στον Αιγυπτιακό στρατό. Το 1826 συγκρότησε δικό του σώμα με τους Κ. Δουμπιώτη και Κωνσταντίνο Μπίνο, στον Εύριπο. Το ίδιο έτος, επικεφαλής σώματος 500 ανδρών έδωσε σφοδρές μάχες στην περιοχή της Αταλάντης με τις Οθωμανικές δυνάμεις. Το 1827 συμετείχε στην επιχείρηση κατάληψης του Τρικερίου υπό τον Καρατάσο, μαζί με τους Μπίνο, Μήτρο Λιακόπουλο,Αποστολάρα Βασιλείου (από το Γομάτι Χαλκιδικής) και Γεώργιο Βελέντζα (από τον Αλμυρό).

Το 1830, με τη βοήθεια της ελληνικής κυβέρνησης, κατόρθωσε να απελευθερώσει το γιο του, Νικόλαο, ο οποίος στάλθηκε τελικά από τον Όθωνα, στοΜόναχο για στρατιωτική εκπαίδευση. Ο Αγγελής Γάτσος πολέμησε επίσης στο Κομπότι, στην Ύδρα, στο Μεσολόγγι και στην Ακρόπολη. Διακρίθηκε στηνΚαλαμάτα, όπου το σώμα των Μακεδόνων πέτυχε την πρώτη νίκη των Ελλήνων κατά του Ιμπραήμ. Μετά την απελευθέρωση, εγκαταστάθηκε στην ΑταλάντηΦθιώτιδας, όπου και πέθανε πάμπτωχος, με τον τιμητικό βαθμό του συνταγματάρχη.

Ο υιοθετημένος του Αγγελή, Μήτσος Γάτσος, έφτασε τελικά, έως το βαθμό του αντιστράτηγου.

Παύλος Μελάς [1974], η ταινία

Μια σπουδαία ταινία του 1974 που μέχρι πρότινος ήταν απαγορευμένη. Παρουσιάζει τη ζωή και τη δράση του ήρωα Παύλου Μελά και τον ανυπέρβλητο αγώνα του για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΕΡΤΖΟΣ: ΕΝΑΣ ΣΥΓΡΟΧΟΝΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ

Β ΙΟ Γ Ρ Α Φ ΙΚ Ο  Ν ΙΚ Ο Υ  Μ Ε Ρ Τ Ζ Ο Υ

Νικόλαος Ι. Μέρτζος, Πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών

Σπουδών και Αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοσίου Διεθνούς

Δικαίου από το 2006. Γεννήθηκε το 1936 στο πατρογονικό του

Νυμφαίον σε παλαιά οικογένεια χρυσικών και εμπόρων

εγκατεστημένη ήδη στη Θεσσαλονίκη, όπου διήλθε όλη του τη ζωή.

Δικηγόρος, δημοσιογράφος και συγγραφέας 28 βιβλίων μέχρι το

2010. Από το 1955 επεδόθη επαγγελματικά στη δημοσιογραφία

παράλληλα με τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου

Πανεπιστημίου. Πρωτοστάτησε στο φοιτητικό κίνημα και στους

εθνικούς αγώνες για την Κύπρο, τη Μακεδονία και τη Θράκη. Αρχισυντάκτης από το

1966 εργάσθηκε σκληρά σε πολλές εφημερίδες, σε περιοδικά, στο ραδιόφωνο, στην

τηλεόραση και στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Διακρίθηκε ιδιαίτερα στο

χρονογράφημα, στο πολιτικό άρθρο και στην πολιτική ανάλυση σε εφημερίδες της

Θεσσαλονίκης και της Αθήνας. Ειδικός στα βαλκανικά ζητήματα. Ταξίδεψε σε όλον

σχεδόν τον Κόσμο με επιτυχείς δημοσιογραφικές αποστολές. Εξ απορρήτων στενός

συνεργάτης των αειμνήστων Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή και Ευαγγέλου Αβέρωφ-

Τοσίτσα, σύμβουλος του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Κ. Μητσοτάκη στα εθνικά

θέματα 1990-1993. Διηύθυνε την ιστορική εφημερίδα «Ελληνικός Βορράς» και το

περιοδικό «Μακεδονική Ζωή» καθ’ όλο το τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα. Μέλος της

Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα και της Μακεδονικής

Επιτροπής διέτρεξε όλη την Ελλάδα, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Βόρειο Αμερική επί

45 χρόνια για τη Μακεδονία. Για την προσφορά του τιμήθηκε με δεκάδες διακρίσεις από

την Εκκλησία, τις Ένοπλες Δυνάμεις, Δήμους και οργανώσεις, την Κυπριακή

Δημοκρατία, την ΕΟΚΑ, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας,

καθώς επίσης από τους Δήμους Τορόντο και Σκάρμπορω Καναδά. Από το 1995,

εγκαταλείποντας σταδιακά τη δημοσιογραφία, αφιερώθηκε στο ερημωμένο πατρογονικό του

Νυμφαίον, το οποίο ως Πρόεδρος της Κοινότητος επί τρεις θητείες οδήγησε στην

Αναγέννηση και το ανέδειξε σε πανευρωπαϊκό πρότυπο ήπιας ανάπτυξης με σεβασμό στην

πολιτιστική κληρονομιά και στη Φύση. Γι’ αυτό, το 2000 η Κοινότης Νυμφαίου τιμήθηκε από

την Ευρωπαϊκή Ένωση με την «Ευρωπαϊκή Διάκριση Αναγέννησης Χωριού 2000» και το

2004 εξεπροσώπησε την Ελλάδα στη Συνάντηση της Ευρω-Μεσογειακής Συνεργασίας στις

Συρακούσες της Σικελίας και το 2005 στην Σεβίλλη της Ισπανίας.

Στις 9 Ιουνίου 2006, σε επίσημη τελετή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το

Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος του απένειμε το Βραβείο για τη συμβολή του στην

ανάπτυξη του ήπιου τουρισμού και στην δημιουργία νέων τουριστικών προορισμών.

Στις 22 Σεπτεμβρίου 2006 ενωμένος ο Νομός Φλωρίνης τίμησε το έργο του και την

προσωπικότητά του σε πανηγυρική συνεδρίαση μετά ομόφωνη απόφαση όλων των

Δημάρχων, των Κοινοταρχών, των βουλευτών και του Νομάρχου του Νομού.

Στις 20 Δεκεμβρίου 2006 ο Μητροπολίτης Καστορίας κ. Σεραφείμ του απένειμε τον

Χρυσούν Σταυρόν της Παναγίας Μαυριωτίσσης, ανωτάτη διάκριση της Μητροπόλεως.

ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ Ν. Ι. ΜΕΡΤΖΟΥ

1. «Βορεινά Υστερόγραφα», 1966 και 1996, σελ. 118.

2. «Ο χρόνος που ζήσαμε μαζί», 1979, σελ. 704, 2 τόμοι.

3. «Σβαρνούτ, το προδομένο αντάρτικο», 1980 δύο εκδόσεις, 1981, 1983 δύο

εκδόσεις, 1984 δύο εκδόσεις, 1985, 1986, 2004, σελ. 500.

4. «Ανασκόπηση», 1981, σελ. 692, 2 τόμοι.

5. «Τα Δέκα Θανάσιμα Αμαρτήματα του Κ.Κ.Ε», 1984, 1985, 1986, σελ. 467.

6. «Νέα Πορεία», 1984, σελ. 77.

7. « Πράσινα Άλογα», 1984, σελ. 207.

8. «Εμείς οι Μακεδόνες», 1986, 1987, 1989, 1991, 1993, σελ. 480, 2004

σελ. 583.

9. «Εγκώμια Θεσσαλονίκης», 1998, σελ. 461.

10. «Τα Πατρώα», 1998, σελ. 515.

11. «Εξ απαλών», 1998, σελ. 285.

12. «Συμβόλαια Νεβέσκης», 1997, σελ. 42.

13. «Αρμάνοι, οι Βλάχοι», 2000, 2001, 2002, σελ. 423.

14. «Ενθύμια Νυμφαίου», 2003, σελ. 250.

15. «Ελληνικά», 2004, σελ. 263.

16. «Νυμφαίον, το ΄Ονομα του Παραμυθιού», Συλλεκτικό Λεύκωμα, 2006, σελ. 320,

«Μίλητος».

17. Ν. Ι. Μέρτζος – Κ. Ν. Πλαστήρας, «Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών Χρονικό

1939-2007, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 185.

18. «Μακεδονία η γεωστρατηγική, η διαπραγμάτευση, η υπεράσπιση», Ε.Μ.Σ.,

Μακεδονική Βιβλιοθήκη αρ. 104, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 30.

19. «Μακεδονία η γεωστρατηγική», Ε.Μ.Σ., Μακεδονική Βιβλιοθήκη αρ. 106, Γ΄

έκδοση επαυξημένη, Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 23.

20. «Μικρασιατική Εκστρατεία», Ε.Μ.Σ.-Ερωδιός, Θεσσαλονίκη 2008, σελ. 200.

21. «Οδός Ελλήνων, δοκίμια εθνικής αυτογνωσίας» Εκδόσεις «Μίλητος» Αθήνα 2008,

σελ. 307.

22. «Αθήνα: το χταπόδι», University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 30.

23. «Φανοί Πορείας», University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 196.

24. «Ζει και Βασιλεύει», Ε.Μ.Σ., Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 63.

25. «He is Alive and Well!”, E.M.S., Thessaloniki 2009, p. 63.

26. «Η Φλώρινα στον 21ο αιώνα», ΤΕΔΚ, Φλώρινα 2009, σελ. 46.

27. «Από το 1821 στο 2010. Σταθμοί στρατηγικής καμπής» Λόγος Πανηγυρικός,

Ε.Μ.Σ., Εκτός Σειράς, Θεσσαλονίκη 2010, σελ. 37.

28. «Οι Αρμάνοι Βλάχοι», Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρών Θεσσαλονίκης,

Θεσσαλονίκη 2010, σελ. 50.

29. «Βαθύ Βαρομετρικό στα Βαλκάνια», Ε.Μ.Σ., Θεσσαλονίκη 2011, σελ. 25.

30. «Η Βλαχόφωνη Ρωμιοσύνη», Ε.Μ.Σ., Θεσσαλονίκη 2011, σελ. 35.

Μ.Σ. Γαρεφείου ''Κώστας Γαρέφης''

ΑΝΑΝΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ Μ.Σ. Γαρεφείου Κώστας Γαρέφης

Ο μορφωτικος συλλογος Γαρεφειου "Κωστας Γαρεφης" δηλωνει πως το συγκεκριμενο προφιλ ειναι το "ΕΠΙΣΗΜΟ" και "ΜΟΝΑΔΙΚΟ" που εκπροσωπει ταν συλλογο, διαχειριζεται απο την διοικηση και εγκεκριμενα μελη του συλλογου, τους μονους αρμοδιους για την σωστη και εγκυρη ενημερωση του μελων του προφιλ του συλλογου. οποιαδηποτε αλλα προφιλ ή ΟΜΑΔΕΣ υπαρχουν και φερουν το ονομα του Μ.Σ "Κωστας Γαρεφης" ειναι παρατυπα και αναρμοδια να κοινοποιουν πληροφοριες για τον συλλογο μην γνωριζοντας οι διαχειρηστες τους τις δραστηριοτητες του συλλογου, με αμεσο επακολουθο την προκληση συγχυσης και παραπληροφορησης. Θερμη παρακληση της διοικησης ειναι να υπαρξει σεβασμος προς την προσπαθεια που γινεται για την σωστη λειτουργια και την προωθηση του εργου του συλλογου. ευχαριστουμε για την κατανοηση σας, με εκτιμηση Μ.Σ "Κωστας Γαρεφης". 

Η ΩΣ ΑΝΩ ΑΝΑΝΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΟΜΑΔΑ, ΤΟ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΕΠΙΣΗΜΑ ΠΡΟΣ ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ

https://www.facebook.com/groups/379927762089371/?ref=ts&fref=ts

ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΓΑΡΕΦΕΙΩΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ...

Γαρεφειώτες απόγονοι Μακεδονομάχων στην Έδεσσα την 

18-10-1980. Στρέπκος Δημήτριος (αριστερά), Μιλτιαδης 

Χρήστος (κέντρο), Γεωργίου Χρήστος (δεξιά)

ΠΡΌΪΚΟΣ ΣΤΑΎΡΟΣ, ΓΑΡΕΦΕΙΩΤΗΣ (ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ) ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ ΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 50΄  

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΓΑΡΕΦΕΙΩΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ

ΔΕΞΙΑ: ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ. (ΣΤΗ ΠΡΟΤΟΜΗ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΜΙΓΓΑ ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ, 08-02-1987)

Αριδαία 4 Νοεμβρίου 1998:

Γαρεφιώτες απόγονοι Μακεδονομάχων παρελαύνουν στην 

Αριδαία για την απελευθέρωση της πόλης

4 Νοεμβρίου 1990:
Ενθύμιο από την εξόρμηση του Συλλόγου Μακεδονομάχων 

Πέλλης για την απελευθέρωση της Αριδαίας.
Οι Γαρεφειώτες της φωτογραφίας: όρθιος στο κέντρο ο 

Μιλτιάδης Πέτρος, καθιστός στο κέντρο ο Κωνσταντίνου 

Πέτρος, τρίτος από αριστερά ο Κωνσταντίνου Χρήστος, 

τρίτος από δεξιά καθιστός ο Γεωργίου Χρήστος.

Οι δυο πρώτοι από αριστερά Μιλτιάδης Πέτρος και Γεωργίου Χρήστος και δεξιά ο Κωνσταντίνου Πέτρος

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΙΔΑΙΑ ΣΤΙΣ 4/11/12, ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, ΔΕΞΙΑ: ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (ΕΓΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ), ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΜΠΙΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

ALEXANDER ROCK OPERA

ALEXANDER ROCK OPERA

Η καινούρια ροκ όπερα «Alexander» σε πρώτη εκτέλεση, ξεκινάει την πορεία της στη Θεσσαλονίκη, φέτος που η πόλη γιορτάζει τα εκατό χρόνια από την απελευθέρωσή της. Το έργο είναι αποτέλεσμα μιας αγγλο-ελληνικής συνεργασίας, όπου τη μουσική υπογράφει ο συνθέτης Κώστας Αθυρίδης και το λιμπρέτο στα αγγλικά η λογοτέχνης/ιστορικός Penny Turner.



Η όπερα στοχεύει, με σύγχρονο ήχο και μουσική, να μας φέρει κοντά στη μαγεία, στο όνειρο και στην ανθρώπινη φύση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ενός των Μεγαλυτέρων της παγκόσμιας ιστορίας. Παρουσιάζεται από την καλλιτεχνική ομάδα EPOPSIS (στην οποία συμμετέχουν μουσικοί και τραγουδιστές της ροκ σκηνής της Θεσσαλονίκης), σε μια δίωρη μουσικοθεατρική παράσταση, με ζωντανή ορχήστρα 14 μουσικών και 40 ηθοποιούς, τραγουδιστές και χορευτές.

Οι παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν στη μουσική σκηνή Stage (26ης Οκτωβρίου 27, περιοχή Σφαγεία, Θεσσαλονίκη) στις 9,10,11 και 15,16,17,18 Νοεμβρίου 2012.
Προσεύλεση κοινού στις 20:00, ώρα έναρξης παραστάσεων στις 20:30.

Προπώληση εισιτηρίων: Ιανός Θεσσαλονίκης (πλ. Αριστοτέλους).
Τηλ. κρατήσεων: 2310  (9-11 π.μ.) & 6982209943

Συντελεστές:
Η σκηνοθεσία είναι του Κώστα Αθυρίδη, τα σκηνικά και τα κοστούμια επιμελήθηκε ο Απόστολος Βέττας, τις χορογραφίες η Άσπα Φούτση, τη σκηνοθετική επιμέλεια ο Αλέξανδρος Ευκλείδης, τον ήχο ο Γιάννης Μαυρίδης (Cue Productions), τα φώτα οι Δήμητρα Αλουτζανίδου και Κέλλυ Εφραιμίδου, στη διεύθυνση ορχήστρας ο Κώστας Τζούνης, στη διεύθυνση παραγωγής η Βίκη Αλεξάκη και στην διοργάνωση παραγωγής η SOLDOUT (managing music events).

Παίζουν:

Αλέξανδρος
Δημήτρης Τικτόπουλος

Ολυμπιάς
Χαρίκλεια Χατζησαββίδου

Φίλιππος
Θοδωρής Προύσαλης

Λανίκη/Ιέρεια
Ρούλα Μανισσάνου

Κλειώ
Γεωργία Βεληβασάκη

Ηφαιστίων/ Ευνούχος
Νικίας Φονταράς

Πτολεμαίος
Γιώργος Φωκάς

Φιλώτας
Ντίνος Ψυχογιός

Πευκέστας
Θωμάς Βλιαγκόφτης

Αρίστανδρος
Γιώργος Ξυπολιτάς

Πυθεία
Δημήτρης Κυανίδης

Ρωξάνη
Ραχήλ Τσελεπίδου

Θαΐς
Αρετή Βαλαβανοπούλου

Κλείτος
Γιάννης Κυρατσός

Απόμαχος Στρατιώτης
Κωστής Βασιλούδης

Περδίκκας
Δημήτρης Σουρουλλάς

Καμπάσπη/Σκλάβα
Νόνικα Μαλκουτζή

Κυρία στο παλάτι
Μαριάννα Παπαθανασίου

Κυρία στο παλάτι
Χριστίνα Ζιώγα

Αμύντας
Stephan Schwerdtfeger

Αφηγήτρια
Penny Turner

Φύλακας Δελφών
Κώστας Αθυρίδης

Γοργόνα
Μαρία Νεραντζάκη

Στρατιώτες / Πλήθος (με αλφαβητική σειρά):

Νέλλη Αμαραντίδου
Αρετή Βαλαβανοπούλου
Μίμης Βεϊζαδές
Θωμάς Βλιαγκόφτης
Κώστας Γάνος
Χρήστος Γάνος
Άκης Δαμιανός
Χριστίνα Ζιώγα
Βίκυ Ίτσιου
Σταυρούλα Καμνή
Αντώνης Καρράς
Ελένη Κουγεβετοπούλου
Δημήτρης Κωνσταντιλάκης
Αναστασία Κωστοπούλου
Νόνικα Μαλκουτζή
Μαριάννα Παπαθανασίου
Νάντια Ποσειδώνος
Δημήτρης Σουρουλλάς
Ιουλία Ταλιαδώρου
Χρυσάνθη Τσολάκη
Νικίας Φονταράς
Γιώργος Φωκάς
Ντίνος Ψυχογιός


Χορεύουν:
Μαρία Νερατζάκη
Βίκυ Ίτσιου
Ελένη Κουγεβετοπούλου
Αναστασία Κωστοπούλου
Νάντια Ποσειδώνος
Ιουλία Ταλιαδώρου
Φωτεινή Κοντούλη

Η Ορχήστρα:

Ενορχήστρωση- Διεύθυνση Ορχήστρας
Κώστας Τζούνης

Μπάσο
Κώστας Τζούνης

Τύμπανα
Θάνος Σαρκετζής

Ηλεκτρική κιθάρα
Γιάννης Βλαχόπουλος

Ηλεκτρική κιθάρα, ακουστική κιθάρα
Παύλος Γεωργιάδης

Ηλεκτρική κιθάρα,
ακουστική κιθάρα, μπουζούκι, ούτι
Δημήτρης Λάππας

Πιάνο
Μαριλένα Λιακοπούλου

Πλήκτρα
Διαμαντής Καραγιαννακίδης

Πλήκτρα
Βαγγέλης Μαραμής

Σαξόφωνο, Φλάουτο, Κλαρινέτο
Μιχάλης Πιπέρκος

Τρομπόνι
Σάκης Ντόνες

Τρομπέτα
Περικλής Αλιώπης

Βιολί
Δέσποινα Σκέντου

Κρουστά
Ιάσων Γερεμτζές

Κρουστά
Δημήτρης Τζούνης


Το βιβλίο(που περιέχει 2xCD) με την μουσική της ροκ όπερα “Alexander”, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Polytropon (Κομνηνών 2, Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, τηλ.2310 410658) στις 5 Νοεμβρίου 2012. Θα περιλαμβάνει το πλήρες κείμενο(script) στα αγγλικά της Penny Turner, καθώς και μετάφραση/απόδοση της Γεωργίας Βεληβασάκη.

www.alexander-rockopera.gr

[Για τους φίλους μας χρήστες αναπηρικού αμαξιδίου, ενημερώνουμε πως η είσοδος και η πρόσβαση σε τουαλέτες (υπάρχει τουαλέτα για ΑμΕΑ) στο Stage δεν είναι απολύτως εξοπλισμένη, αλλά σας διαβεβαιώνουμε πως υπάρχει προσωπικό που θα σας βοηθήσει σε ότι χρειαστείτε. Όταν μπείτε στο χώρο του θεάτρου, οι θέσεις είναι απολυτως προσβάσιμες. Σας ζητούμε συγνώμη κι ελπίζουμε ότι αυτό δεν θα εμποδίσει να απολαύσετε την παράστασή μας. Σας περιμένουμε! Με τις καλύτερες ευχές μας από την Alexander Rock Opera.]

Η ταυτότητα των Μακεδόνων

Στην Βίβλο, στα αρχαία κείμενα και στους αρχαιολογικούς χώρους υπάρχουν πάρα πολλές και σαφέστατες μαρτυρίες για την συνεχή παρουσία των Μακεδόνων στην Ελληνική ιστορία και την δεδηλωμένη Ελληνικότητά τους. Μερικές μόνον από αυτές είναι οι παρακάτω:

α) Ο διάδοχος Αλέξανδρος, υιός του Βασιλέως της Μακεδονίας Αμύντα Α’, και μετέπειτα Βασιλεύς Αλέξανδρος ο Α’ (498-454 π.χ.) όταν υποδέχεται Πέρσες φιλοξενούμενους τους λέγει: «…απαγγείλατε ως ανήρ Έλλην Μακεδόνων ύπαρχος εύ υμέας εδέξατο…» (Ηρόδοτος Ε’ 20) (…να πείτε ότι ένας άνδρας Έλληνας, ο διάδοχος των Μακεδόνων σας καλοδέχθηκε…). Επίσης λαμβάνει μέρος στην 71^η Ολυμπιάδα, όπου νικά στον αγώνα του σταδίου. Στις Ολυμπιάδες συμμετείχαν μόνον Έλληνες και να πώς το περιγράφει ο Ηρόδοτος: «…Αλέξανδρος δε, επειδή απέδειξε ως είη Αργείος, εκρίθη τε είναι Έλλην…» (Ηρόδοτος Ε’. 22). Για να μην μιλάμε όμως μόνον για Βασιλείς, να πως περιγράφεται η συμμετοχή κάποιου Μακεδόνα στην 113^η Ολυμπιάδα το 328 π.χ. : «…Ολυμπιάδι εκατοστή τρισκαιδεκάτη Κρίτων Μακεδών ενίκα στάδιον…». Ο ίδιος ο Αλέξανδρος Α’, βασιλεύς πλέον, το 479 π.χ. στην μάχη των Πλαταιών, φανερώνει την πρόθεση των Περσών να επιτεθούν την επομένη στο στρατόπεδο των ενωμένων Ελλήνων λέγοντας: «…αυτός τε γαρ Έλλην γένος ειμί τωρχαίον και αντ’ ελευθέρης δεδουλωμένην ουκ αν εθέλοιμι οράν την Ελλάδα…» (Ηρόδοτος Θ’ 45) (…και εγώ ο ίδιος Έλληνας το γένος είμαι το αρχαίο, και από ελεύθερη δεν θέλω να την δω υποδουλωμένη…).

β) Ο Μέγας Αλέξανδρος μετά την πρώτη νίκη του εναντίων των Περσών το 334 π.χ. στον Γρανικό ποταμό έστειλε 300 περσικές πανοπλίες στην Ακρόπολη των Αθηνών, προσφορά στην θεά Αθηνά. Ο ίδιος διέταξε να γραφεί: « Αλέξανδρος Φιλίππου και οι Έλληνες πλήν Λακεδαιμονίων από των βαρβάρων των την Ασίαν κατοικούντων » (Αρριανός. Αλεξάνδρου Ανάβασις Α’ 16.7). Σαφέστατα εδώ ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος δηλώνει την Ελληνικότητά του. Εάν οι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες θα έπρεπε να γράψει « οι Μακεδόνες και οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων» για να ξεχωρίσει τους Μακεδόνες από τους Έλληνες κάτι το οποίο όμως δεν έκανε ούτε του ζητήθηκε από κανέναν. Αντιθέτως θεώρησε αυτονόητο να εντάξει τους Μακεδόνες στους Έλληνες και να τους ξεχωρίσει από τους βαρβάρους. Επίσης στέλνοντας για δούλους τους Έλληνες μισθοφόρους των Περσών που αιχμαλώτισε αναφέρει: «…ότι παρά τη κοινή δόξαντα τοις Έλλησιν, Έλληνες όντες, εναντία τη Ελλάδι υπέρ των βαρβάρων εμάχοντο…» (Αρριανός, Αλεξάνδρου Ανάβασις Α’ 16.6.) (δηλαδή ότι παρά το κοινώς παραδεκτό από τους Έλληνες, ενώ είναι Έλληνες, πολέμησαν εναντίον των Ελλήνων υπέρ των βαρβάρων.) Σαφέστατα εδώ ο Μέγας Αλέξανδρος εντάσσει τον εαυτόν του και τους Μακεδόνες στους Έλληνες.

γ) Ο αρχαίος συγγραφέας, φιλόσοφος και γεωγράφος Στράβων (65 π.χ. – 23 μ.Χ.) γράφει «…Έστι μεν ουν Ελλάς και η Μακεδονία…» (Στράβων Γεωγραφικά Ζ’ 9) (…είναι Ελλάδα και η Μακεδονία…) Ο Στράβων, 2000 έτη πριν, πιο ξεκάθαρα δεν μπορούσε να το δηλώσει.

δ) Ο Απόστολος Παύλος κατά την δεύτερη Αποστολική του περιοδεία το 50 μ.Χ. ευρίσκεται εις την Τρωάδα της Μικράς Ασίας από όπου προσκαλείται με όραμα να επισκεφθεί την Μακεδονία «…διαβάς εις Μακεδονίαν…». Πράγματι ιδρύει εις τους Φιλίππους την πρώτη Χριστιανική Εκκλησία και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη και στη Βέρροια. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει για την Θεσσαλονίκη (κεφ.ΙΖ, στ.4): «…και τινες εξ αυτών επείσθησαν και προσεκληρώθησαν τω Παύλο και τω Σίλα, των τε σεβομένων Ελλήνων πολύ πλήθος, γυναικών τε των πρώτων ουκ ολίγαι…», και την Βέρροια (κεφ.ΙΖ, στ.12) «…πολλοί μεν ουν εξ αυτών επίστευσαν, και των Ελληνίδων γυναικών των ευσχημόνων και ανδρών ούκ ολίγοι…». Ουσιαστικά ο Ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει ότι ο Απόστολος Παύλος πήγε εις την Μακεδονία όπου επίστευσαν τον Λόγον του Έλληνες άνδρες και γυναίκες, θεωρώντας αυτονόητο να ονομάζει τους Μακεδόνες Έλληνες.

   Και στα νεότερα όμως χρόνια η αίσθηση της Ελληνικότητας στους Μακεδόνες είναι εντονότατη, όπως ενδεικτικά φαίνεται στις παρακάτω περιπτώσεις:

α) Αρχές Μαΐου του 1821, ο Εμμανουήλ Παππάς από τις Σέρρες και μέλος της Φιλικής εταιρείας, στην Μονή Εσφιγμένου του Αγίου Όρους ανακηρύσσεται « Αρχιστράτηγος των Μακεδονικών Επαναστατικών Δυνάμεων και Υπερασπιστής της Μακεδονίας». Στις 17 Μαΐου του 1821 απελευθερώνεται ο Πολύγυρος και ξεσπά η επανάσταση στην Μακεδονία η οποία όμως καταπνίγεται στο αίμα από τους Τούρκους.

β) Στις αρχές του 1822 συγκεντρώθηκαν στο μοναστήρι της Δοβράς κοντά στην Νάουσα ο πρόκριτος της Νάουσας Ζαφειράκης, ο Παναγιώτης Ναούμ από την Έδεσσα, ο Γεώργιος Νιόπλιος από την Σιάτιστα και άλλοι για να συντονίσουν τις ενέργειές τους για γενική εξέγερση των Μακεδόνων στον Όλυμπο και στην Δυτική Μακεδονία. Με την καταστροφή της Νάουσας, που την υπερασπίζονται οι οπλαρχηγοί Τάσος Καρατάσος από την Δοβρά Ημαθίας και Αγγελής Γάτσος από τους Σαρακηνούς Αλμωπίας, και αυτή η επανάσταση καταπνίγεται στο αίμα από τις πολύ μεγαλύτερες τουρκικές δυνάμεις.

γ) Το 1854 και πάλι ξεσπάει γενικευμένη ένοπλη εξέγερση στην Μακεδονία. Στην Δυτική Μακεδονία με αρχηγό τον Θεόδωρο Ζιάκα, στον Όλυμπο με αρχηγούς τους Γ. Ζαχείλα, Δ. Ψαροδήμο, Ι. Διαμαντή, Ε. Κοροβάγκο και Ζήση Σωτηρίου και στην Χαλκιδική με αρχηγό τον Τσάμη Καρατάσο υιό του Τάσου Καρατάσου.

δ) Το 1878 ξεσπάει και πάλι ένοπλος αγώνας στην Μακεδονία ο οποίος όμως αυτή την φορά συνοδεύεται από σημαντικότατες πολιτικές τοποθετήσεις μέσω επιστολών αλλά και σχηματισμό επαναστατικών κυβερνήσεων. Στην Δυτική Μακεδονία πρωτοστάτησαν ο Ιωσήφ Λιάτης, ο Αναστάσιος Πηχεών και ο Ιωάννης Γκοβεδάρος και στις 18 Φεβρουαρίου 1878 σχηματίσθηκε στο όρος Βούρινο της Κοζάνης «Προσωρινή Κυβέρνηση εν τη Μακεδονία Επαρχίας Ελιμείας» η οποία έστειλε την παρακάτω προκήρυξη στην Ελληνική Κυβέρνηση: «Η ημετέρα επαρχία, μη δυνάμενη να υποφέρη τον ακατανόμαστον δούλειον τουρκικόν ζυγόν, τας ανηκούστους βιαιοπραγίας των καταδυναστευόντων την πατρίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου τυράννων, τας απείρους κακώσεις και τας φοβεράς καταπιέσεις, εις ας ου μόνον η περιουσία ημών είναι εκτεθειμένη, αλλά και η ζωή αυτή και η τιμή…ήρατο ως εις άνθρωπος τα όπλα, ίνα κηρύξη ενώπιον θεού και ανθρώπων την ελευθερίαν από του δουλείου ζυγού και την μετα της Μητρός Ελλάδος ένωσιν αυτής…».

   Στην περιοχή του Ολύμπου με έδρα το Λιτόχωρο σχηματίζεται η «Προσωρινή Κυβέρνηση της Μακεδονίας» η οποία στις 19 Φεβρουαρίου 1878 κάνει την παρακάτω επαναστατική προκήρυξη: «Συνελθόντες σήμερον οι αντιπρόσωποι των διαφόρων κοινοτήτων της Μακεδονίας, κατέλυσαν την τυραννικήν εξουσίαν του Σουλτάνου, ανεκήρυξαν την ένωσιν της Μακεδονίας μετά της μητρός Ελλάδος και εξελέξαντο ημάς, όπως σχηματίσωμεν την προσωρινήν Κυβέρνησιν της επαναστάσεως με την υποχρέωσιν  ν’αποταθώμεν προς τας Χριστιανικάς δυνάμεις και να ζητήσωμεν την ισχυράν αυτών προστασίαν υπέρ του δικαίου του αγώνος μας και το έλεος αυτών υπέρ των κινδυνευόντων εκ της Τουρκικής Θηριωδίας γυναικοπαίδων ημών».

   Την ίδια περίοδο ο Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος Στρωμνίτσης (Σήμερα εντός του κράτους των Σκοπίων) σε μία επιστολή διαμαρτυρίας εναντίον της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου, αναφέρει: «Ημείς οι κάτοικοι Στρουμνίσσης (Στρουμνίτσης) δεν θέλομεν να υπαχθώμεν υφ’ οποινδήποτε σλαβικόν ζυγόν, διότι είμεθα και θέλομεν να ήμεθα Μακεδόνες και σταθερόν μέλος της μεγάλης Ελληνικής Οικογενείας, αποστρεφόμεθα και αποτροπιαζόμεθα τον σλαυϊκόν ζυγόν πολύ πλείον του τουρκικού, διότι οι μέν τούρκοι εσεβάσθησαν τα πάτρια ημών ήθη και έθιμα, άθικτα σχεδόν άφησαν τα θρησκευτικά καθεστώτα….. τα λείψανα των εν τη χώρα ημών αρχαιοτήτων είναι άπαντα ελληνικά, αι σκέψεις ημών πάσαι φιλικαί, εμπορικαί, συγγενικαί, ελληνικαί  εν τοις ιεροίς ημών ναοίς ελληνιστί ποιούμε τας ιεροτελεστίας  εν τοις σχολείοις ημών μόνον η ελληνική γλώσσα διδάσκεται , ενώ σλαυϊκόν σχολείον ουδέποτε υπήρξεν εν Στρουμνίσση…..».

   Οι αγωνιστές των παραπάνω επαναστάσεων στην Μακεδονία μεταβαίνουν στην Πελοπόννησο και συνεχίζουν τον αγώνα. Μετά την απελευθέρωση λαμβάνουν τιμητικά στρατιωτικά αξιώματα και πολλοί από αυτούς εγκαθίστανται βόρεια της πόλεως των  Αθηνών σε ένα προάστιο το οποίο ακόμα και σήμερα ονομάζεται Θρακομακεδόνες και στην περιοχή της Αταλάντης.

ε) Από 1904 έως το 1908 κατά την διάρκεια του ένοπλου Μακεδονικού Αγώνα αφυπνίστηκε για άλλη μια φορά η Μακεδονική ψυχή και άνδρες, γυναίκες και παιδιά απ’ άκρη σ’ άκρη της Μακεδονίας αγωνίσθηκαν και έχυσαν το αίμα τους σε ένα σκληρό ανορθόδοξο πόλεμο  για να υπερασπίσουν την Ορθόδοξη Χριστιανική τους Πίστη και την Ελληνική Εθνική τους συνείδηση. Πολλοί από αυτούς ήταν σλαβόφωνοι και οι ξένες προπαγάνδες τους θεωρούσαν Βούλγαρους, αλλά αυτοί σε πείσμα όλων απέδειξαν την Ελληνική εθνική τους συνείδηση, κάτι που δίνει μεγαλύτερη αξία στην θυσία τους. Χαρακτηριστικότατη είναι η επιστολή διαμαρτυρίας που έστειλαν το 1903 κάτοικοι της περιοχής Μοναστηρίου (Σημερινά Bitola) προς την Γαλλική Κυβέρνηση και στην οποία αναφέρουν μεταξύ άλλων: «…λαλούμεν ελληνιστί, βλαχιστί, αλβανιστί, βουλγαριστί, αλλά ουδέν ήττον εσμέν άπαντες Έλληνες και ουδενί επιτρέπομεν να αμφισβητεί προς ημάς τούτο».

στ) Στις 31 Μαΐου 2008 δημοσιεύθηκε επιστολή διαμαρτυρίας Εδεσσαίου, για μία τηλεοπτική εκπομπή, η οποία μεταξύ άλλων αναφέρει: «…Είμαι ντόπιος…», «…ξέρουμε καλά ότι καταγόμαστε από τη λαμπρή γενιά των Ελλήνων Μακεδόνων Βασιλέων…», «…μπορεί να μιλάμε αυτό το ιδίωμα, με τις όποιες ομοιότητες με τα όμορα κράτη, μπορεί να χορεύουμε αυτούς τους χορούς, αλλά αισθανόμαστε σε πείσμα πολλών, πολύ περισσότερο Έλληνες από κάποιους κεντρονοτιοελλαδίτες…», «…καταπληκτικά τραγούδια, που η σύνθεσή τους έγινε εδώ, που δεν έχουν καμιά σχέση με τα ξενόφερτα προπαγανδιστικά τραγούδια των βορείων γειτόνων μας…», «…τα τραγούδια που τραγούδαγε η γιαγιά μου, η οποία δεν ήξερε τα Ελληνικά, αλλά ωστόσο πολέμησε για την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τους Βουλγάρους κομιτατζήδες…», «…αυτή η μάνα η αρχόντισσα, η Ελληνίδα Μακεδόνισσα…». Μπορούμε να αναφέρουμε χιλιάδες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις αλλά δεν θα τελειώναμε ποτέ.

   Από τις λίγες όμως περιπτώσεις που αναφέραμε γίνεται σαφές ότι από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα οι Μακεδόνες κατοικούν συνεχώς στον Γεωγραφικό χώρο της ιστορικής Μακεδονίας και σε κάθε ιστορική περίοδο δηλώνουν την Ελληνικότητά τους, παρά την σλαβοφώνηση ορισμένων, που έγινε για να προστατευθούν από τις θηριωδίες των Τούρκων κατακτητών κατά τα 500 και πλέον χρόνια της σκλαβιάς.